Elke week leggen we één item in de vitrine achter de kassa. Deze week: Vanillaware's hertekende versie van een PS2-klassieker.
Ik leg elke maandagavond één item in de vitrine, altijd één die we kort daarna verder bespreken op het krantje. Deze week: Odin Sphere Leifthrasir — de 2016-remake van Vanillaware's 2007-origineel.
Wat me elke keer weer treft is hoe traag deze game begint. Je kunt 20 minuten lang alleen Gwendolyn volgen — geen tutorial, geen quest-lijst, gewoon een meisje met een speer in een kasteeltuin. Vanillaware weet dat het de kijker heeft. Dat zelfvertrouwen is wat de game onderscheidt van de meeste action-RPG's die tegen je schreeuwen.
De vijf hoofdstukken zijn niet zomaar vijf personages — het is één verhaal dat je vanuit vijf hoeken ziet, en pas bij hoofdstuk vijf begrijpt hoeveel je miste in hoofdstuk één. Dat is een structuur die alleen werkt als je rustig speelt. Wie het afrockt in drie avonden mist de hele opzet.
Deze kopie is een Europese PS4-versie, Netjes-tier (we vonden hem in een dooshoes met de kassabon van Kadowa uit 2016, blijkt uit Leidsche Rijn). Speelt Refined Mode of Classic Mode — kies zelf. Wij raden Refined aan voor een eerste speelbeurt.
Volgende week: iets uit Kilkelder. Fatal Frame II, waarschijnlijk.
— Femke, bij een sinaasappel